این شماره، دیسِ پارسا به رپری است که قراردادِ لیبل را بیخواندن امضا کرد؛ پیشپرداخت و بازپرداخت و سه آلبومِ آپشن یک طرفِ ماجراست و مستری که روی هاردِ دفترِ لیبل مانده طرفِ دیگر. از امضای دو بامداد زیرِ فونتِ هشت و مهمانی که برندِ لیبل اجازهاش نداد تا تاریخِ انتشارِ عقبافتاده، سهمِ صفرِ مرچ و صورتِحسابِ منفی، ضربهها از جزئیاتِ یک قراردادِ واقعی میآیند، نه از ادعای توخالی.
بیتِ trap-drill با ۸۰۸ سنگین و اسنیرِ خشک، فلوهای دابلتایم را جلو میراند و هوک گفتاری است، نه ملودیک: «امضای بیخوانده؟ مسترت پیشِ اونا موند». برای راهِ شبانه، قبل از تمرین، یا وقتی میخواهی صدای خام و بیپولیش را با فکتهای ملموس بشنوی، صدا را بالا ببر.